Texel heeft een nieuwe lokatie voor het verpleeghuis. Wat alom bekendstond als ‘de Hollewal’ gaat op een nieuwe plek een andere toekomst tegemoet. De Tuunwal is de naam van het groene verpleeghuis dat op 21 mei is geopend. Ik schreef er een gedicht bij.
Groen voor verandering
Met de Hollewal achter ons,
staan we op hergebruikte grond,
gaan we van de school naar een thuis
voor wie niet weet van het hoe lang,
voor de ouderdom van morgen,
voor wie zorg nodig heeft en geeft,
in welzijn en verbondenheid;
vogel en vleermuis huizen mee.
Hier komt het eiland samen:
eigenheid van ieder dorp,
kok, boer en burgemeester,
ieders levendig verhaal,
onder elkaar Texelaars,
omringd door mantelburgers.
Hier schrijft men geschiedenis:
circulair in rechte lijnen,
binnen groen, duintuin buiten,
open, hoog en toegedekt,
opgeslagen warm en koud,
welkom zon en regenwater.
Energie wordt hier bewaard
voor mensenzaken, om warmte
mee te maken en het zachte
te omarmen, alledag
de levensliederen te horen
en het stil verdriet te zien.
Nieuw perspectief zal hier ontstaan,
natuurlijk ruim naar alle kanten,
vertrouwd gestapeld eilandbeeld:
de Tuunwal, die milde grenzen trekt,
zicht behoudt op wat ginds gebeurt
en kwetsbaren beschermen kan
tegen wind die nog voor ons ligt.
Fiet van Beek,
eilanddichter