Eilanddichter TXL

Eilanddichter TXL2022-01-26T11:43:25+01:00

mei 2026

Aangegrepen

By |mei 4th, 2026|Eilanddichter TXL|

Een gedicht voor de dodenherdenking, 4 mei, Den Burg

Foto is het beeld van de Goede Herder, deel van het oorlogsmonument voor de burgerslachtoffers.

 

Aangegrepen 

 

Ik bezocht het oorlogsmonument

op een wat rustiger moment.

Ik zag de goede herder, herkende

de tekst die staat geschreven:

 

schaduw, dal, kwaad niet vrezen.

Ik las de namen, sprak ze uit,

dat lukt in twee minuten niet.

Honderdtweeënveertig mensen.

 

Iets verderop het ereveld met al

die witte kruizen. Ik dacht nog

verder weg en toch vrij dichtbij:

het land met voetbalvelden vol

 

verse graven. Hun familie hier.

Al zijn er die de historie willen

herschrijven, deze doden blijven

levend bewijs van mensendaden.

 

Ik weet niet wat er erger is: gemis

of de geschiedenis die zich maar

blijft herhalen. Wat let ons vrede

te bewaren en plaats te bepalen

 

als die goede herder daar? Paraat,

onschuldig lam omarmd, alert, nabij,

keihard in brons, niet meebewegend

als het om onrecht gaat en medeleven.

 

Fiet van Beek, 
eilanddichter

 

Afstelstapel

By |mei 3rd, 2026|Eilanddichter TXL|

Vanwege de weersomstandigheden – oostenwind, droogte – gaat de Meierblis niet door. Dit jaarlijks typisch Texelse feest wordt op 30 april gehouden en is vooral een dorpsfeest rond een grote brandstapel. Ieder dorp heeft zijn blis. Maar niet dit jaar. Een dik helaas voor velen. 

 

Afstelstapel

 

Balen is het. Jammer van

verheugen, speciaal gekomen,

met vrienden afgesproken,

alvast met indrinken begonnen.

 

De lente geeft scheutig wat ze is,

maar houdt dit jaar haar buien

achter. Door het harde waaien

en vliegvuurangst geen blis

 

helaas, wel flink gemeier. Er zit

niets anders op dan gecontroleerd

uit laten woeden, vurig verlangend

naar de traditie en volgend jaar.

 

Fiet van Beek, 
eilanddichter

 

april 2026

Laatste wens

By |april 13th, 2026|Eilanddichter TXL|

 

Laatste wens

 

De vloed brengt bloemen, 

vijf witte en een rode roos, 

groene pioenen in de knop. 

Een tulp laat het geknakte 

hoofd op zeeschuim rusten.

 

Er zit geen plastic om, geen

kaartje bij. Voor wie ze ook

zijn en wie ze ook bracht,

de golven verhalen: al ben je

in zee, er wordt aan je gedacht.

 

Fiet van Beek, 
eilanddichter

 

Bij de bakker

By |april 2nd, 2026|Eilanddichter TXL|

 

Je zou het een Paasgedicht kunnen noemen. Maar evengoed een gedicht over eenzaamheid. 

Bij de bakker 

 

Er stond zo’n vrouw die je de tijd

moet geven – als er geen rij is.

Ik was die rij dus dat viel mee.

De bakkersvrouw, zij luisterde

en keek zo nu en dan naar mij.

Ik knikte even, kneep een oogje

toe. Na een versleten schouder,

een tussenwervelschijf en een

nieuwe knie, kwam er beweging.

De tas werd ingepakt, brood besteld

en taart. Verstopeitjes niet vergeten,

de kinderen komen met de Paas.

 

Fiet van Beek, 
eilanddichter

 

maart 2026

Dan komen stemmen

By |maart 8th, 2026|Eilanddichter TXL|

Het kamerkoor van Artex bestaat dit jaar 25 jaar. Het jubileum werd gevierd, hoe kan het ook anders, met een concert. Daarin onder meer een muzikale bewerking op de tekst van Troostvogel van Drs. P. Als eilanddichter maakte ik het volgende gedicht voor de ‘jarigen’ en de aanwezigen bij het jubileum. 

Dan komen stemmen met een zilveren lied 

Hoeveel noten, hoeveel werken,

hoeveel onmetelijk plezier,

hoeveel alten, bassen, solo’s,

hoeveel maatslag – uit het hoofd

of van papier? Hoeveel uren

 

en minuten, oefeningen,

dirigenten, hoeveel jubel,

dissonanten – pasten zingend

bij elkaar, gaven de toon aan

in die vijfentwintig jaar?

 

Muziek die kamers vult en harten,

die stilte hoort en haar doorbreekt,

tranen doet rollen en verdwijnen,

in golven komt, van hoog tot laag.

 

Alles beweegt als lucht gaat trillen

en klank de luisteraar omgeeft;

onrust verdwijnt, wat kwaad is zwijgt,

kopzorgen worden losgezongen.

 

Dan komen stemmen

met een zilveren lied.

 

Fiet van Beek, 
eilanddichter

 

januari 2026

De vierde Dries

By |januari 19th, 2026|Eilanddichter TXL|

De Dries is een prijs voor sociaal Texelaarschap, in navolging van en ter nagedachtenis aan raadslid Dries Veltkamp. Dit jaar werd de onderscheiding voor de 4e keer uitgereikt door PvdA Pro Texel en wederom mocht ik dat opluisteren met een ‘eilandgedicht’. De winnaar: Annemarieke de Vries. 

Dit stond er in het juryrapport:

Oud-conrector van de OSG, bestuurder en vrijwillige duizendpoot Annemarieke de Vries is de winnaar van de Vierde Dries, de prijs voor Sociaal Texelaarschap. De jury, bestaande uit oud-winnaars Tessa Bruining, Ewald Witte en bestuurslid van de PvdA Pro Texel Arnold van Bruggen, was onder de indruk van de veelheid aan nominaties die de jury mocht ontvangen. Annemarieke de Vries is genomineerd vanwege het voorlezen van de peuters van de Olmenhoeve tot het bemannen van het Informatiepunt Digitale Overheid in de Bibliotheek Texel, voor hulp bij het begrijpen van taaie overheidsbrieven in de bibliotheek. De Vries is onbezoldigd bestuurder voor Artex en Texels Welzijn en vrijwillig coördinator bij De Deel, voor mensen met niet aangeboren hersenletsel, geheugenklachten of beginnende dementie. Er lijkt geen einde aan de lijst met activiteiten te komen. Als conrector op de OSG stimuleerde De Vries haar leerlingen om in actie te komen voor goede doelen als Warchild. Een kleine gemeenschap als Texel, waarin zoveel georganiseerd wordt, waarin zoveel inzet en bestuurskracht van een klein aantal inwoners wordt gevraagd, zou niet zonder iemand als Annemarieke de Vries kunnen.  “De prijs van Dries voor Annemarieke de Vries, dat zou toch goed klinken?” rijmde een inzender, en daar kon de jury zich unaniem bij aansluiten. 

DE VIERDE DRIES 

Dries was een man, die niet snel vergat

of wordt vergeten. Zijn warmte bracht

waar ze ontbrak, liet zien hoe samen

kansen gaf voor aanwaaiers en gasten

voor wie het bestaan geen glijbaan was.

 

Wie op sloffen in zijn voetspoor treedt,

heeft het niet gevat. Het gaat om eigen

stijl, niet louter imiteren. Met het

beste uit jezelf een goede weg

opgaan, zelfs al moet je die nog banen.

 

Net als die stille kracht die zoveel

jong en oud rust en richting bracht.

Aansprekend medemens die wegwijs

maakt waar overheden van kastje naar

muur verwijzen. Juist waar verwardheid

 

groeit, is het een kunst opbouwend te delen.   

In degelijk rood geboren, inmiddels

van alle kleuren thuis. Als zij al haar stem                                                       

verheft, is het om kleintjes voor te lezen.

 

Fiet van Beek, 
eilanddichter

 

Ga naar de bovenkant