Watersnood Texel,

1-2-1953

VERGETEN RAMP

Waren er te weinig doden,
was de overkant te ver,
de oorlog nog maar net achter de rug
en het besef van de onuitwasbare sporen
– van geslacht tot geslacht –
nog niet doorgedrongen in de tijd?

Was er nog geen oog voor de veelvoud
van de zes, doordat zij wel
en die anderen niet?

Paniek in de blik van vaders en moeders,
– geen dag meer als tevoren –
drijvend als een hond op een tafelblad.

De kabbelende zee die een monster
herbergt als wind en tij samenspannen.
dat op kan duiken als je slaapt, net opstaat,
in de kroeg zit of op weg bent naar huis.
Nooit meer denken dat je de wereld
redden kunt; wachten op de zevende dag.

Fiet van Beek, 2018

© 2015-2019 Fiet van Beek


Deze pagina laat ik ook graag aan anderen zien... Email this to someone
email
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Facebook
Facebook
Pin on Pinterest
Pinterest