Fiet van Beek is karig met woorden, ze is goed in snoeien, vooral van lidwoorden. Bij Fiet maatschappelijke betrokkenheid: Ik zag je bij de voedselbank en later/ in je huis. Je maakte plaats/gaf kind in nood een plekje.
Een duidelijke stem, toegankelijke teksten zonder oppervlakkigheid en warmte. Er zit betrokkenheid en warmte in je gedichten en dat neem ik mee.
Was wel onder de indruk, maar ook geraakt, door je voordracht en wat je beschrijft in wiebelen op een schommelbank.
Ik heb net het hele boekje ‘Wiebelen op een schommelbank’ doorgelezen. Brok in de keel. Ik weet niet of je het gemerkt hebt, maar zo in het midden van jouw vertellen, werd het doodstil in de zaal. Heel apart. Het was aangrijpend!!!!
Nee hè, weer een gedicht. Moet ik dat echt lezen? (zoon, 17 jaar)
Ik lees zo nu en dan in jouw bundel Vierende lijnen. Je duidt vreselijke dingen met weinig woorden, knap. En zo nu en dan schiet ik in de lach, heel prettig!
Dank voor de kerstkaart met je gedicht. Jouw kerstkaarten gooi ik niet weg, ik vind je gedichten prachtig. Ik kijk er elk jaar naar uit en bewaar ze in een mapje.
Ontroerend is de verbazing die Fiet van Beek legt in haar gedicht Vrede, bij de tweede zondag van Pasen.
Het is erg leuk om weer eens op je site te kijken en gedichten en blogs te lezen. Je stijl is kenmerkend: zorgvuldig, licht ironisch, observerend, deels afstandelijk, deels dichtbij.
Heb net nog een keer je boekje ‘Wiebelen op een schommelbank’ doorgelezen en ook al heb ik je boekje al eens eerder gelezen het heeft me weer erg geraakt. Net als je improvisatie vanmiddag.

2019 ©Ruben Schipper Fotografie

Fiet van Beek Dichteres Ik schrijf over onverwachte wendingen en ontmoetingen, de liefde of het ontbreken daarvan, de natuur, mijn geliefde Texel maar het kan ook zomaar gaan over oud papier of een verloren sok.  De ene keer schrijft een gedicht zichzelf, de andere keer is het ploeteren en zwoegen.

Gedichten schrijven in opdracht is een verhaal apart. Ik vind het een uitdaging om een gedicht te maken over iets dat ik niet zelf bedacht hebt. Zo ontstaan er verzen over ‘vreemde’ onderwerpen die ik me eerste eigen maak en er dan over schrijf. Als dorpsdichter van Ermelo heb ik dat drie jaar gedaan en nog steeds schrijf ik geregeld in opdracht voor het radioprogramma El Mundo (wereldmuziek).

Schrijven vind ik al een belevenis, maar voordragen gaat nog een stap verder; dan komt een gedicht echt tot leven. Door eigen klank en (klem)toon ontstaat er verbinding met het publiek. Voordracht wordt overdracht. Luisteraars ontvangen en geven veel terug. Het contact bij voordrachten en het schrijven op verzoek geven mij energie en brengen me op nieuwe ideeën.

En verder? Ik woon(de) in Arnhem, Hilversum, Zeist, Ede, Ermelo en De Waal (Texel). Als het even kan ben ik buiten te vinden in Veluwse bossen of op het strand en in de duinen en velden van Texel. Nog meer weten? Lees dan mijn gedichten.

Fiet van Beek, april 2019

Deze pagina laat ik ook graag aan anderen zien... Email this to someone
email
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Facebook
Facebook
Pin on Pinterest
Pinterest