Eilanddichter TXL2022-01-26T11:43:25+01:00

mei 2022

MUZIEK ZONDER GRENZEN

By |mei 17th, 2022|Eilanddichter TXL|

MUZIEK ZONDER GRENZEN

benefietconcert Oekraïne

Als ik wil slaan, sla ik met de pauken,
als ik wil raken, beroer ik zacht een snaar,
als ik wil vlammen, speel ik het lied
van mijn moederstreek, mijn vaderland
vol zaad van zonnebloemen en graan.

In welke taal een vrouw ook weeklaagt,
in welke taal een kind ook droomt,
noten klinken als patronen, muziek
is het wapen waarmee ik ontwapen,
de melodie van de vrede beaam.

Luister naar ons muzikaal verhalen,
zwijg niet over onrecht en geweld,
zet recht waar je kan en ontvang
wie geluiden van angst heeft gehoord,
voeg klinkende munt bij cimbalen.

Fiet van Beek,
eilanddichter

GEDENKGEDACHTEN

By |mei 4th, 2022|Eilanddichter TXL|

GEDENKGEDACHTEN

bij 4 mei 2022

 

Ik stond in de rij van de snackbar. 

De man voor mij was kort van stof: 

oorlog, met ui. En één zonder,

zei zijn vriendin.

 

Ik dacht aan een land waar oorlog

een verboden woord geworden is. 

Dat ons nu laat zien hoe het toen 

geweest moet zijn en hoe het nog

had kunnen zijn zonder een 5e mei. 

 

Ik dacht aan de mensen aan wie 

ik ook denk in de twee minuten:

de Joodse vrouw die zelfs 

geen verre neef meer had,

de kinderen zonder vader,

de tien mannen van de Mok.

En aan mijn hoogbejaarde tante

die elke eerste maandag om 12 uur

siddert van het luchtalarm,

want dat is wat zij hoort. 

 

Ik dacht aan de nieuwe beelden:

een hand met roodgelakte nagels,

zwartgeblakerde stenen,

een plein vol lege kinderwagens. 

 

Oorlog, een clusterbom van daden 

en gevolgen. Van narigheid en haat. 

Bestaat er ‘oorlog zonder’? Van meer

dan zes miljoen verhalen is er geen 

een zonder tranen of verdriet.

 

Ik was aan de beurt. Geen oorlog,

bestelde ik, maar friet 

van zoete aardappelen. 

Dat hadden ze natuurlijk niet. 

 

Fiet van Beek,

eilanddichter

 

maart 2022

STEMMING

By |maart 18th, 2022|Eilanddichter TXL|

                                                                                  Na de verkiezingen

STEMMING

Ik houd zo van verkiezingen, 
vooral van het daarna, als al
die posterkoppen het lachen 
is vergaan en zij voor maximaal
vier jaar de politiek bezielen,
het eiland fijn bestieren,
hun aanhang gaan plezieren
en bovendien: 
het straatbeeld niet ontsieren. 

Fiet van Beek, eilanddichter

 

CODE ROOD

By |maart 15th, 2022|Eilanddichter TXL|

                                                                                      Gemeenteraadsverkiezingen

CODE ROOD

 

Al zijn ze groen, blauw, oranje, zwart,

al zijn ze pro met Texels hart,

bestaat het merendeel uit mannen,

al komen ze op voor de belangen

van arm en rijk – niet tegelijk –

 

al beloven ze huizen voor een prijs

die ook starters kunnen betalen,

al tellen ze bedden en vragen

ze stemmen, het is niet aan hen

– nog niet aan hen – om te bepalen.

 

De kleur waar het in maart om gaat,

is potloodrood. Het dringend advies:

ga eropuit, stem op een kandidaat,

kleur de nieuwe gemeenteraad.

Wie thuisblijft maakt zichzelf monddood.

 

Fiet van Beek, eilanddichter

januari 2022

DICHT OP TXL

By |januari 26th, 2022|Eilanddichter TXL|

Ter gelegenheid van de installatie

nieuwe eilanddichter op 27-1-2022

 

Er spoelden wat zinnen tegen de dijk,
ze braken als golven, de meeste verdwenen
en lieten wat letters verstrooid in de zee.
Ze glipten door mazen en dreven naar buiten
om met een zuidwester het zand af te kappen
en achter te blijven tussen de schelpen,
onopgemerkt in het randje van vloed.
In het licht van de toren bleven zij liggen,
werden ondergestoven tot een hand
hen omvatte, de klank van hun mare
meenam naar huis. Uit het glazen paleis klonk
geruis en gefluister, in de mars het geritsel
van laatste woorden die roop onbenut
tussen blad achterliet. Met zilte lippen
en wind in de haren, viel de jut uit haar hand
in wat prille zinnen die spoelden tegen de dijk.

 

Fiet van Beek

 

DE TX 29

By |januari 26th, 2022|Eilanddichter TXL|

Het leek zo gewoon om ‘s maandags uit te varen,

de steven te wenden naar visrijke wateren,

koers te houden in donker en mist,

de zee te ervaren op het stampende schip;

zo ging dat ruim 150 jaren

van vader op zoon, op zoon, op zoon, op zoons.

 

De trotse kotter staat nu te koop,

ligt stil in de haven van Ouweskil.

Geen man op de brug, geen vrouw

aan de kade, geen drijvers, geen netten,

niet zwaar beladen, vrijdags geen bord vol

met eigen sliptong, poon of schol.

 

Weer een schuit, nog een zestal te gaan;

de Texelse vloot sterft een langzame dood,

misschien koopt een Urker straks de boot.

Voor dochters een kans om toe te slaan;

zonen verkiezen een ander bestaan.

Wie pakt de toekomst voortvarend aan?

 

Fiet van Beek

Ga naar de bovenkant